พระกริ่งเขมร หรือพระกริ่งตั๊กแตน ฐานบัวฟันปลา เนื้อสัมฤทธิ์

พระกริ่งเขมร หรือที่คนในวงการพระเครื่องนิยมเรียกว่า พระกริ่งตั๊กแตน โดยเฉพาะ พิมพ์ฐานบัวฟันปลา เนื้อสัมฤทธิ์ จัดเป็นหนึ่งในพิมพ์ยอดนิยมและเป็นเอกลักษณ์สำคัญของพระกริ่งสายนอกที่มีความเก่าแก่และเปี่ยมไปด้วยพุทธศิลป์เฉพาะตัว
พุทธลักษณะและเอกลักษณ์ของพิมพ์บัวฟันปลา
พระพักตร์ (ใบหน้า): มีลักษณะกลมโต ตาขุดลึกลงไป จมูกนูนเด่นคล้ายเม็ดตุ่ม ดูคล้ายกับหน้าของตั๊กแตนอันเป็นที่มาของชื่อเรียก
พระศอ (คอ): มีสร้อยลูกประคำคล้องอยู่ทุกองค์อย่างชัดเจน
พิมพ์ฐานบัวฟันปลา: จุดสังเกตหลักคืออาสนะรองนั่งด้านหน้าและด้านหลัง จะมีรูปสามเหลี่ยมหยักไปมาเรียงรายอยู่รอบฐาน ดูคล้ายกับฟันปลา ซึ่งสลักหรือปั้นหุ่นเทียนสลับขึ้นลงรอบๆ อาสนะ
เนื้อสัมฤทธิ์ (สำริด): มักพบเป็นเนื้อสัมฤทธิ์แก่เงิน หรือเนื้อสัมฤทธิ์ทองผสม หากเป็นพระเก่าถึงยุค ผิวพระจะกลับดำคล้ำเข้มขลัง มีคราบเบ้าหรือสนิมหยก สนิมแดง ปรากฏตามซอกองค์พระตามธรรมชาติของการเทหล่อโบราณแบบปั้นหุ่นเทียนทีละองค์
ใต้ฐาน: มักปรากฏรอยหล่อขดตัวคล้ายตัวเลขหนึ่งไทย "๑" หรือสัญลักษณ์ "โอม" บ่งบอกถึงความเป็นเอกลักษณ์ของสายนี้
ประวัติและความเชื่อ
ตามตำนานเชื่อว่าพระกริ่งตั๊กแตนนี้มีต้นกำเนิดมาจากประเทศกัมพูชา (เขมรโบราณ) สร้างขึ้นในยุคบายอนหรือยุคพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 มีอายุยาวนานหลายร้อยปี โดยสร้างตามตำรับไสยเวทสายมหายานผสมผสานกับพราหมณ์ อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันนักวิชาการบางท่านวิเคราะห์ว่าอาจมีการสร้างในฝั่งไทยแถบชายแดนอีสานใต้โดยช่างชาวไทยเชื้อสายมอญในยุคอยุธยาตอนปลายถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้นด้วยเช่นกัน
พุทธคุณที่เล่าขาน
พระกริ่งตั๊กแตนขึ้นชื่อลือชาอย่างมากในเรื่องของ มหาอุตม์ อยู่ยงคงกระพันชาตรี แคล้วคลาดปลอดภัย และการขจัดปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย อุปสรรค ตลอดจนสิริมงคลในด้านเมตตามหานิยมแก่ผู้ที่ได้ครอบครองบูชา